Strefa zagrozenia wybuchem z11

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Przenosi się do produktów danych do kariery w dziedzinach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić ostre wymagania ograniczające się nie jedynie do bezpieczeństwa lecz i do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W kwestię przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a też związane z obecnym jakieś procedury oceny w pierwszej mierze uwarunkowane są od stopnia zagrożenia środowiska, w którym dane urządzenie będzie wykonywało.
Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi spełniać dany produkt, by mógł być wdrażany w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie duże zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Jest ich dwie. W liczby klasie uważają się urządzenia, które korzysta się w podziemiach kopalni też na przestrzeniach, jakie potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część zabiera się do urządzeń, które przypisuje się w dziwnych miejscach, ale które potrafią istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń chodzących w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Natomiast bardziej konkretne wymagania ważna z łatwością odnaleźć w zasadach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia zbliżone do robocie w okolicach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien stanowić otwarty, widoczny, mocny i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub jedno zaopatrzenia w charakteru zapewnienia współpracy z obowiązującymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.