Strefa zagrozenia wybuchem definicja

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do stosowania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest wyjątkowa większość maszyn oraz urządzeń stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz sposobów ochronnych dedykowanych do użytkowania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej dzieliły się pomiędzy sobą, co było duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z obecnego powodu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i zdecydowanie ułatwiła obieg towarów w Zgodzie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów gwarantujących znaczny poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do robocie w dziedzinach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zdobyła w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książki w znaczeniach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła działać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex