Dyrektywa unijna 94 62 ec

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które wymagają być zaspokojone przez całe produkty, jakie są oddane do używania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z dyrektywą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, stosowanych w poszczególnych krajach członkowskich określane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą być niezgodne z przepisami dyrektywny, ani nie może wchodzić do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została ustanowiona w utrzymanie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, które jest związane z wykorzystaniem dowolnego towaru w regionach, w których potrafi żyć atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi dużą odpowiedzialność za określanie, czy dany produkt podlega ocenie zgód z częściami atex oraz za dostosowanie danego towaru do aktualnych zasad. Atest atex jest reklamowany w sukcesu produktów, jakie widzą się w okolicy zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia wybuchem jest zatem dziedzinę, gdzie układa się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w powiązaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do unii takich substancji uznaje się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią toż żyć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu dochodzi w sukcesie, jak duża porcja energii czerpiąca z skutecznego źródła zapłonu dochodzi do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru trafia do wybuchu, który tworzy wielkie zagrożenie dla mieszkania i zdrowia ludzkiego.