Bezpieczne metody pracy

Dyrektywa ATEX w naszym porządku prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do wyrobów oddanych do funkcji w przestrzeniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić rygorystyczne wymagania zabierające się nie właśnie do bezpieczeństwa ale i do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

 

W zasadę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a dodatkowo powiązane spośród tym całe procedury oceny w decydującej mierze uzależnione są od poziomu zagrożenia środowiska, w którym dane urządzenie będzie wytwarzało.
Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi spełniać określony produkt, żeby mógł stanowić wdrażany w okolicach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest bardzo wielkie prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Stanowi ich dwie. W pierwszej części uważają się urządzenia, które daje się w podziemiach kopalni a na przestrzeniach, jakie mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa zabiera się do urządzeń, które zwraca się w pozostałych miejscach, ale które mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla wszystkich urządzeń działających w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. A bardziej powszechne wymagania można z łatwością znaleźć w normach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania dopuszczone do czynności w okolicach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien być prawidłowy, widoczny, stały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały system kontroli lub jedne urządzenia w obiekcie zapewnienia zgód z podstawowymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.